İnci Okumuş - Adın Âişe’dir Tebessümün, Hüma

I

Adın Âişe’dir,Tebessümün Hüma.Yokluğunda ıslanmış çocuk gözlerindenHaşre dek sana yazılan bir zeyl düştü, anne.

Öksüzlerin üşüyen gecelerinde adın,Sensizliğe sarılmışSıcacık bir düştü, anne.

Ey adı bahta yoldaş olan,Gönül dağlarımda bu ses kimin?Ne zaman toprağa ana diye değse ellerim,Çiçek çiçek kokunla bezeklenirim.

Sesin candır yorgun yüreğime,Sesin kemâl,Cümlesine mühürlenirim.

II

Adın muhabbet, gülerken,Ağlarken şefkat.Öksüzlük göç etsin bir yana,Adın görünsün.

Açılsın kilitli defterler,Sensiz şiirler sürülsün.Mecnun bırakıp Leyla’sınıAdınla yürüsün, anne.

Derun zahir olsun,Küssün ateşler, su boğulsun.Damladıkça gözlerinCehennemler söner, anne.

Uykularım sıla kokar yanımda yoksan,Düşmesin diye yıldızlar, yine göğü tutsan.Bin bir ırmak olurum damarlarımda aksan,Seni görürüm hangi coğrafyaya baksam.

Pusulama senli bir yön düştü, anne.Vahye giren hatırın uğrunaSana cennetten yer düştü, anne.

III

Güzelliğin Fâtıma’dır,Gözlerin ilkbahar.Haşre dek sürecek sevdadan saçlarınaKafiyesiz aklar düştü, anne.

Güzelliğin değdi dudak kırlangıçlarıma,Gözlerin, şebnemine değdiğimSerin bir düştü, anne.

Okuduğun Yasîn edasınaHıçkırır gibidir melekler.Göğü tutarken sen,Kabul olur dilekler.

Gönül atlasında bugünŞehrayin oldun, anne.Irmaklar yurt tutmuş havzasında gözlerinin,Gözlerini Nil’den mi doldurdun, anne?

Sana köşkler düşlerken ebedî,Cennete sokuldun, anne.

Sevgin süresiz bir yangın,Ateşi vazgeçilmez kılan.Üflüyor, yakıyor ey,Nerde bu ateşi yakan?

Vakit hasret vaktidir sana.Senli düşlerim serkeş çiçek yağmuru.Düşsem derin uçurumlara,Bilirim uçurumlar yüreğinle dolu.

Gözlerin bir çift güvercin,Gülünce anne, gökler titrer.Ellerin arşa değince, anne...

IV

Yüzün miraç, varana,Adın hüzün, anlayana.Vaktidir acılarla kavileşmenin.

Dağlar sesinin güftesi olmakta,Bitimsiz yağmurlar düştü gözlerine.Canım katre katre senden dolmakta.

Hiç bitmemiş şiirlerde sanaYaşamaktan öte bir yer düştü, anne.Bembeyaz örtünle mütevekkil,Miracına melekler koştu, anne.

Gözyaşındır gülüşüme düşen,Sütün gibi, hakkını helal etsen.

Yakıp kavuruyor zaman,Doruklarından kar gönder, anne.

Kolların cennet selvisinden bir dal,Beni gölgene al...Beni gölgene al, anne.