Elə intəhasız darıxıram ki...
 
Elə intəhasız darıxıram ki,
Dilimdə ən şirin sözüm darıxır.
Nəmli kirpiyimin sığal çəkdiyi
Çuxuru göllənmiş gözüm darıxır.
 
Elə intəhasız darıxıram ki,
Bu şəhərin mənəm qərib sakini.
Qayğılardan yosun tutmuş ürəyim,
Qarışdırmış nifrət ilə sevgini.
 
 Elə intəhasız darıxıram ki,
Uzaq düşər sevinc, kədər boylanar.
Pəncərəmi xısın-xısın döyəclər
Qaranquşu yola salan son bahar.
 
Elə intəhasız darıxıram ki,
Üzərimdə nakam arzu kölgəsi.
Bu dünyaya ruhum sığmır əzəldən,
Yəqin, odur darıxmağın "bəlkə"si.