Türkülendim Oy

Uzun bir türkünün dizelerini

ilmek ilmek yaşadım

kimsenin yanmadığı yerlerde yandı içim

kimsenin ağlamadığı yerlerde ağladım

bir yağmur gibi geçerken

türkünün kıyısından

sesim düştü toprağa

suya verip yaralarımı

nehir olup çağladım

Bir dağın göğsünde öğrendim susmayı

rüzgârın kırdığı dallarda

suskunluğun diz çöktüğü taşlarda

bir akşam türküsüne karıştı adım

dedim; doy gönlüm doy

incilendim oy!

Sızı  düştü içime evvel

kırık bir testi gibi çatladı kalbim

hangi  türkü değse hüznüme

kanamayı öğrendi yaram

sebep hasıl oldu sebepten

çiçeklendi  hüznüm

yârelendim oy!

Dağ durdu, sabrını bıraktı yere

eğildi neden sonra rüzgâr

ırmaklara bıraktım gözlerimi

paslı kelimeleri söküldü aklımın

hüznün eşiğinde aralandı kapı

kalbim uzandı kalbine

bir  sızılı yol oldu türkülerim

kendimden geçtim kendime

türküden geçemedim oy!

Bir sazın telinde kader diye

alnıma yazıldı sözleri

aynı yerden yaralı kuşlar gibi

bir türkü içinde leylim

sesim rastladı sesine

söyleşmeyi unuttu kelimelerim

aşk diye alnımdan

türkü  türkü

vuruldum  oy!

Ne saat tanır ne takvim

gönül bilir ancak

kaçıncı yerden kanadığını

çatladığını nefesimin

ağırlığınca kelimeler omuzlayan

ezgiler içinde o narin

sesimi dağ gibi bana geri veren

sabır mühürledi dudaklarımı

türkülendim oy!

Taş defterlerden okudum adını

bir çoban ıslığına bağladım yadımı

bir mendilin ucunda bekledim

hasretimin burcunda

yol uzundu yorgundu kelimeler

yaramla konuştu türkülerim

yârelendim oy!

Sesim değdi bir dağa

bir ömürlük yol yürüdüm

içli türküler geçti içimden

durdu zaman

duruldum  oy!

İnci OKUMUŞ