Xuraman Muradova - YAŞAMAK İSTERSİN DELİCESİNE

Değişirse hayat, dönerse bahtın,Yaşadığın bir gün ömre bedelse…Talihin bir anda yüzüne gülüp,Hayallerin sana misafir gelse,Yaşamak istersin, delicesine…

Kederin elinden kurtulup bir gün,Arzular koynunda yatabilirsen,Gönül ülkesine bahar getirip,Onun ellerinden tutabilirsen,Yaşamak istersin, delicesine…

Başlarsa aniden deli yağışlar,Irmağa dönersen, çağlar, taşarsan,Susarsa ruhunu sıkan dinginlik,Dev dalgalar gibi, kükrer coşarsan,Yaşamak istersin, delicesine…

Bir ömür visali hayal ederken,Yüzü çiçeklerse ayrılıkların,Acı gülüşlerin yolu üstüne,Yağarsan göklerden, sen narin narin,Yaşamak istersin, delicesine…

Bazen bir tebessüm yeter insana,Dağılan umutlar yeniden doğar.Kırılmış gönüller sevdayla dolup,Kışın ortasında bahara çağlar,Yaşamak istersin, delicesine…

Dünya yükü bir an omzundan inse,Gözlerin ufukta ışıklar görse,Yılların yorduğu yorgun yüreğin,Sevgiyle yeniden kanatlanırsa,Yaşamak istersin, delicesine…

Çünkü hayat bazen bir nefes kadar,Bazen bir ömre sığmayan özlem.Sevgiyle yoğrulan hər yeni sabah,İnsana bağışlar yepyeni âlem,Yaşamak istersin, delicesine…

“İnsan, ümidini itirmədiyi müddətcə həyata yenidən bağlanar; çünki yaşamaq, bəzən bir arzunun gerçəyə dönəcəyinə inanmaqdır.”