Xuraman Muradova - Sen Yoksun

Her şey sana sana benziyor...Bulut gibi dolupAğlayan gözler,Karanlık gecelerSolgun gündüzler,Uzayıp giden çığırlar, izler...Sana benziyor...Sen yoksun...İncinen, küskün bakışlar,Penceremi döven narin yağışlar,Yorgun argın esen deli külekler,Gözü yolda kalan tenha çiçekler...Sana benziyor...Sen yoksun...Hazin nağmesiyle düşen yapraklar,Üşüyen ağaçlar, donan topraklar,Karanlık her gece, aydınlık seher,Tükenen ümitler, solan dilekler...Kim bilir daha neler, neler...Sana benziyor...

Sen yoksun...Saçlarımda ak düşüren korkular,Deniz gibi kabaran hırçın duygular,Titrek bakışlı bir menekşeninAşka adanmış kokusu,Kirpiğime teklik asan keder uykusu...

Sana benziyor...Sen yoksun...Doğan güneş, batan ay,Coşkun deniz, akan çay...Her nereye baksam,Senden bir nişan,Gözlerimin önünde,Perde perde bir rüya,Bilmiyorum bu dünya,Niye sana benziyor.