Xuraman Muradova - Sonbahar Geliyor

Bir sevgi hasretiyle,Soğuk merhametiyle,Kimine sevgisiyle,Kimine nefretiyle…Ağır adımlarla,Hazan faslı geliyor...Yağmur ile yüklenmiş,Pare pare bulutlar,Birden kılıcını çekip,Kükreyen şimşekler,Ovaları, ormanları,Terk edip giden kuşlar,Toprağa doymayan yağışlar...Hazan faslı geliyor...Ormanların yakışığı, bekçisi,Ağaçlar düşünüyor...Kederden dallarına,Kızıl benekler düşüyor.Benzi soluyor yeşilin...Takati kalmayan,Zayıflayan yaprakları,Deli rüzgâr yolup yere seriyor.Solgun renkler ayrılıklar diliyor,Hazan faslı geliyor...Bana gençliğimden beri,Sırlı, büyülü gelen güz,Kızıl libaslara bürünüyor,Sanki nazlı, gamzeli,Bir gelin gibi görünüyor,

Kızıl elbise içinde,Biraz çılgın, biraz deli,Biraz da kırgın, kederli…Şairlerin çok sevdiği sonbahar,Uykuya dalmak isteyen,Düşünceleri uyandırıyor,Aşkın en güzel mevsimidir hazan.Aşığın ruhunda arzular yandırıyor,Sevdanın ocağına düşen yürekler,Biraz serinlik diliyor,Hazan faslı geliyor…